Sztuka zbieractwa. Znaczenie dzikich roślin jadalnych.

Kiedy wiesz, czego szukać, jedzenie jest dostępne wszędzie.

Dla profesjonalnego zbieracza, natura jest jak supermarket, chociaż większość tego, co znajdziemy, nigdy nie trafi na półkę w supermarkecie. Na długo zanim ludzie zaczęli uprawiać ziemię, zbierali i jedli dzikie rośliny. W miesieczniku Dzikie Życie czytamy “nasze relacje z roślinami przybierają zaskakujące formy i czasem mamy do czynienia z nagłymi powrotami do zarzuconych praktyk i modami na style życia powiązane ze światem roślin. Moda na żywienie się roślinami z najbliższego otoczenia (także rosnącymi w miastach) odkrywa, zarzucone z ulgą, praktyki stosowane kiedyś zkonieczności i nazywane mianem „jadła głodowego”.

Jak przepowiada François Coupla popularyzator dzikej rośliności to zapomniane dziedzictwo nabierze coraz większej wartości w nadchodzących latach, kiedy nasz styl życia ulegnie znacznej zmianie. Co więcej, wiedza, zbieranie i spożywanie dzikich roślin, nie tylko będzie modą, okazuje się nową, konieczną koncepcją życia.

Wracamy do związku człowieka z przyrodą. Szukamy wartościowego jedzenia. W roślinach tkwi potencjał, pomagający zwalczać choroby i rozwijać zdolności psychofizyczne. Kiedyś rośliny były ważnym materiałem do wyrobu przedmiotów, lekarstw, również przypisywano im magiczne moce.

Są ludzie, którzy uczą się i przekazują tę odwieczną, etnobotaniczną wiedzę. Czołową postacią w Polsce, która propaguje zagadanienia związane z dziką roślinością jest Łukasz Łuczaj.

W Australi jest Annie Rasor-Rowland, która wraz z Adamem Grubbem  prowadzi lokalne warsztaty żerowania, pokazując innym, jak identyfikować i przygotowywać jadalne chwasty. “Nauka żerowania jest fantastyczna dla życia każdej osoby, nagle masz dostęp do wszystkich tych naprawdę pożywnych, bezpłatnych zielonych warzyw, które świetnie nadają się do sałatek i gotowania. Chwasty są idealnym antidotum na współczesną zachodnią dietę; nie dostarczą ci mnóstwo kalorii, ale zapewniają dokładnie to, czego brakuje zachodniej diecie, która jest naprawdę świeża, bogata w składniki odżywcze i aromatyczne.”

Zbieractwo to nie tylko hobby na podwórku.

W popularnym serialu Netflix Chef’s Table można zobaczyć, że jest wiele najlepszych restauracji na świecie używa dzikich składników, aby pięknie połączyć krajobraz, pory roku i kulturę swoich klientów.Szefowie kuchni odkrywają, że dzikie składniki pomagają stworzyć kontekst potrawy. „Zbieranie polega na zrozumieniu składników, które są na wyciągnięcie ręki, oraz na uczeniu się smaku, zapachu i docenienia wpływu sezonowości. W rezultacie daje to większy szacunek dla natury i pobudza proces twórczy”.

Światowe grupy zbieracze i żerujące.

Na świecie są doskonałe miejsca do miłośników zbieractwa. Organizowane są specjalne wycieczki, wyprawy żerujące, spacery z dziką naturą.Przykładowe miejsca do żerowania na świecie.

O to kilka światowych organizacji i autorytetów, które pasjonują się dziką roślinośćią, przetwarzają ją na różne sposoby.
Forage London,
Urban Harvest w Houston,
Foragest z San Fransisco
Leda Meredith
The Herbal Hub
Poszukiwacze Roślin grupa na Facebooku

Wskazówki dla zbieraczy dzikich roślin jadalnych.

  1. Szukaj dzikich roślin, najważniejsze jest ich identfikacja bez cienia wątpliwości. Jest kilka aplikacji, które mogą w tym pomóc [email protected], Like The Garden, My Garden Answer.
  2. Unikaj roślin rosnących w pobliżu ruchliwych dróg lub terenów przemysłowych, w których może wystąpić zanieczyszczenie gleby.
  3. Sprawdź w internecie, czy istnieją jakieś organizacje żerujące w Twojej okolicy aby wspólnie zbierać dzikie rośliny.
  4. Szukaj młodego wzrostu, które będą najsłodsze i najbardziej miękkie.
  5. Rozwiaj pasję i wiedzę, korzystając z dostępnych publikacji o dzikich roślinach. Poznawaj anatomię roślin.
  6. Nie zbieraj gatunków,które są pod ochroną i nie niszcz natury.
  7. Myj dokładnie rośliny a najlepiej wyparz we wrzątku.
  8. Wykorzystaj wiedzę w kuchni. Przetwarzaj zebrane rośliny. Sprawdzaj przepisy.

autorka: mw